Marina to syrena, która bez pocałunku prawdziwej miłości w ciągu trzydziestu dni zamieni się w pianę. Dla Damiena poświęciła swój ogon. Dzień dwudziesty siódmy — pocałunku wciąż brak. Damien pocałował inną kobietę na jej oczach. Podarował Vanessie jej łuskę duszy jako naszyjnik, a perłę serca — jej jedyną drogę do domu — zamienił w bransoletkę na kostkę. Marina odzyskała wszystko. Podczas wieczoru otwarcia opróżniła wszystkie gabloty z ukradzionych przez niego klejnotów. Odzyskała bransoletkę pływów, łuskę duszy i wreszcie życie, które dla niego wyrwała śmierci. Damien rozpłynął się w białej pianie, porwany przez fale. A Eli, który poświęcił swój głos, by ją odnaleźć, odzyskawszy go, wyszeptał: „Witaj w domu”.