Po mojej sfingowanej śmierci postradali zmysły

Kapłankę Białego Wilka Eileen kochało dwóch Alfów: Joseph i Locke. Aby chronić Josepha przed klątwą, wyszła za Locke'a, jednak padła ofiarą przemocy i straciła nienarodzone dziecko. Joseph powrócił, twierdząc, że chce ją uleczyć, lecz spiskował z Lockiem i jej siostrą Roną, by ją zniszczyć. Eileen sfingowała własną śmierć. Wtedy na jaw wyszła prawda: Joseph kochał Ronę, a trucizna była prawdziwa. Eileen przebudziła się w zakazanym lesie i odkryła, że klątwa była kłamstwem. Po zdemaskowaniu Rony i ostatecznej ofierze obu Alfów, Eileen odrodziła się na nowo. Wybrała wolność i z duszą swojego dziecka odeszła do północnego lasu, by już nigdy nie spojrzeć za siebie.