Byłam zwykłą człowieczą uwięzioną w powieści o wilkołakach, od siedmiu lat żoną Alfy, który nigdy mnie nie naznaczył. Kiedy jego adoptowana siostra rozbiła mój samochód, obwinił mnie o to, że ją przestraszyłam, i bez wahania podpisał zgodę na śmiertelną transfuzję krwi Lykana. „Nie dramatyzuj” – skwitował. Nie miał pojęcia, że jego podpis wypełni warunki mojego paktu z Systemem. Potrzebowałam tylko jednej śmierci, by wrócić do domu. Dlatego przestałam walczyć. Za 72 godziny moja dusza miała być wolna. Zanim jednak umrę, zamierzałam ujawnić każdy sekret, który próbowali pogrzebać. Myśleli, że zabijają swoją bezbronną Lunę. Nie mieli pojęcia, że w ten sposób dają mi wolność.