สาวน้อยไร้เงาตอนทั้งหมด

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที