Wszystkie Filmy

Razem z najlepszą przyjaciółką wyszłyśmy za braci Karpińskich: ja za kapitana straży pożarnej,a ona za słynnego chirurga. W rocznicę ślubu znalazłam się w pułapce. Zamknięta przez pierwszą miłość mojego męża, sama, w siódmym miesiącu ciąży, gdy dom stanął w płomieniach. Drżącymi rękami zadzwoniłam do męża. Usłyszałam tylko: "Przestań robić sceny. Kot Magdy też jest w niebezpieczeństwie. Muszę ratować prawdziwe życie!" Drzwi wyważyła Lena. To ona mnie uratowała. Jej mąż też odmówił pomocy bo opatrywał ogon tej samej kotki. Tamtego dnia straciłam dziecko. "- Lena, chcę się rozwieść. - Jeśli ty odchodzisz, to ja też. Te dwa dupki nie są warte naszych łez." Tej nocy bracia Karpińscy otrzymali pozwy rozwodowe i ogarnęła ich panika.

Tydzień przed ślubem Ivy dowiaduje się, że jej narzeczony Liam planuje potajemny wyjazd na Islandię z przyjaciółką z dzieciństwa, Mayą. Zdruzgotana zdradą i kłamstwami, w dniu ślubu fingruje własne zniknięcie. Ujawnia ich romans i zaczyna nowe życie pod nową tożsamością, zostawiając Liama i Mayę na pastwę poczucia winy oraz skandalu.

Dzień przed naszym ślubem mój narzeczony, Alexander Carter, zginął w strasznym wypadku samochodowym. Wszyscy sądzili, że się załamię i oszaleję z rozpaczy. Nie zrobiłam tego. Ani nie płakałam, ani nie urządziłam sceny. Pięć lat później, w luksusowym, topowym hotelu na Manhattanie, wspomniany mężczyzna „wrócił z martwych”. Otwarcie uprawiał miłość z moją przyrodnią siostrę, Marjorie. Bez koszuli i bez wstydu przycisnął ją do kanapy pośrodku otwartego przyjęcia, siłą rozchylając jej nogi i wchodząc w nią bez żadnych hamulców. Jej piskliwe jęki rozcinały powietrze w sali. Sterta zużytych prezerwatyw na podłodze jasno pokazywała, że trwało to już od dłuższego czasu. Nie przestał, gdy zauważył, że stoję tam samotnie. Pchał mocniej, wyrywając z niej jeszcze głośniejsze krzyki, po czym spojrzał na mnie z aroganckim, zadowolonym uśmiechem. „To ty jesteś moją narzeczoną?” Powiedział wyniośle. „Czekałaś na mnie pięć lat?” Prychnął. „Jak bardzo trzeba być zdesperowaną? Taka obsesja jest obrzydliwa. Ale skoro tak mnie kochasz, będę hojny. Możesz zostać moją kochanką. Tytuł pani Carter należy jednak do Marjorie. Poniedziałki, środy i piątki są jej. We wtorki, czwartki i soboty przyjdę do ciebie. Bądź wdzięczna.” Uśmiechnęłam się. „Pomylono mnie z kimś innym.” Alexander nie wiedział, że w noc jego wypadku dostałam nagranie wideo. Nie wiedział też, że podczas gdy on i Marjorie spędzali pięć beztroskich lat w Europie, ja zdążyłam już wyjść za mąż i mam czteroletnią córkę, a mój mąż jest jego wujem, prawdziwą siłą stojącą za rodziną Carterów.

W roku, w którym romans ojca doprowadził moją matkę do śmierci, znienawidziłam go z całego serca. Aby mnie udobruchać, sam wepchnął mi do łóżka Victora Younga, w którym podkochiwałam się od dziesięciu lat. Po jednej wspólnej nocy przepadłam bez reszty. Po trzech miesiącach związku, ulegając jego namowom, wybaczyłam ojcu. Miesiąc później okazało się, że jestem w ciąży. Od tej pory byłam najbardziej rozpieszczaną przyszłą matką w Beverly Hills. Zawsze, gdy szłam na badania, czekali na mnie na szpitalnym korytarzu. Wszyscy mówili, że mąż i ojciec traktują mnie jak księżniczkę. Ale w dniu kluczowego USG żaden z nich się nie zjawił. – Mamy do omówienia ważny projekt – powiedział łagodnie ojciec, gładząc mnie po włosach. Victor czule pogłaskał mój ciążowy brzuch. – Jak tylko skończymy, przywiozę prezenty dla ciebie i maleństwa. Uśmiechnęłam się i patrzyłam, jak odchodzą. Tuż przed badaniem otrzymałam jednak anonimowe wideo. Na nagraniu mój ojciec w ślubnym garniturze stał u boku Morgany Ashford – kobiety, która doprowadziła moją matkę do śmierci. Obok stała ich nieślubna, widocznie ciężarna córka w sukni ślubnej, trzymając Victora pod rękę. – Podwójne szczęście! – wiwatował ktoś, wznosząc toast. – Gratulacje dla pana Huntera z okazji znalezienia prawdziwej miłości i dla pana Younga za zdobycie tak idealnej partii! Na koniec z nagrania dobiegł wyciszony głos ojca: – Twoja umowa o fikcyjnym małżeństwie z Emily nie ma znaczenia. Gdy dziecko się urodzi, będzie nieślubne. Victor cicho się roześmiał. – Emily ma wszystko, a Isabella dorastała jako nieślubne dziecko. Nie pozwolę, by jej maleństwo spotkał ten sam los. Zagryzłam wargi i powstrzymując łzy, wyszłam ze szpitala. Nagle mój telefon zawibrował. Na ekranie wyświetliło się zaświadczenie o sterylizacji i krótka wiadomość: 'Jeśli tylko zechcesz, dziecko, które nosisz, będzie moim jedynym dziedzicem'.

Razem z najlepszą przyjaciółką wyszłyśmy za braci Karpińskich: ja za kapitana straży pożarnej,a ona za słynnego chirurga. W rocznicę ślubu znalazłam się w pułapce. Zamknięta przez pierwszą miłość mojego męża, sama, w siódmym miesiącu ciąży, gdy dom stanął w płomieniach. Drżącymi rękami zadzwoniłam do męża. Usłyszałam tylko: "Przestań robić sceny. Kot Magdy też jest w niebezpieczeństwie. Muszę ratować prawdziwe życie!" Drzwi wyważyła Lena. To ona mnie uratowała. Jej mąż też odmówił pomocy bo opatrywał ogon tej samej kotki. Tamtego dnia straciłam dziecko. "- Lena, chcę się rozwieść. - Jeśli ty odchodzisz, to ja też. Te dwa dupki nie są warte naszych łez." Tej nocy bracia Karpińscy otrzymali pozwy rozwodowe i ogarnęła ich panika.

Lin Lu, zwykły chłopak, ląduje w upiornej apokalipsie. Ma jednak pewien dar - widzi świat inaczej niż wszyscy. Tam gdzie inni widzą krwawe upiory on widzi przepiękne dziewczyny o wybuchowych osobowościach.

Lin Mo, nieślubny syn wyrzucony z domu przez ród Lin, budzi niezwykle rzadki talent do oswajania bestii duchowych – „wszystkie atrybuty”, dar pojawiający się raz na sto lat. Jednak z powodu biedy nawet najsłabsze bestie duchowe nie chcą zawrzeć z nim kontraktu, przez co staje się pośmiewiskiem całej szkoły. Na domiar złego jego przyrodni brat Lin Fan i dziewczyna Lin Mo, Xia Xue, publicznie poniżają go jako bezużytecznego nieudacznika. To właśnie wtedy Lin Mo przebudza „System Ewolucji Bestii”. W czasach, gdy wszyscy stawiają na ewolucję swoich bestii, on przemienia pogardzaną przez wszystkich zieloną gąsienicę w najpotężniejszą bestię duchową — Niebieskiego Smoka Pustki!

Lin Shuang, przeciętna pracownica korporacji, która cały wolny czas spędza na graniu w grę o demonach. Pewnego dnia ma wypadek, i budzi się w świecie gry. Jako Lilith Blaine, zła antagonistka, znęcająca się nad swoimi czterema sługami. Pierwsza scena po przebudzeniu jest wymowna: bat w dłoni, i skatowany Leon. Chwilę później wdziera Keiros i Morde, a nad wszystkim unoszą się ogromne Poziomy Mroku. System nie pozostawia złudzeń, Lilith musi zdobyć zaufanie demonów, lub sama zginie. Tymczasem w Podziemiach czeka czwarty: Jegar, olbrzymi wąż, którego poziom dobił już do 97. Pierwszy akt właśnie się zaczął.

Mój mąż zostawił nasze pięcioletnie bliźniaczki na śmierć tylko dlatego, że ośmieliły się zdenerwować jego ukochaną pierwszą miłość. Mężczyźni z „obozu korekcyjnego” wpadli do naszego domu i wywlekli zapłakane dziewczynki. Ich maleńkie dłonie kurczowo trzymały się drzwi samochodu, a one płakały i krzyczały, wołając tatusia. Kathleen i ja znalazłyśmy je następnego dnia. Moje córeczki były martwe, posiniaczone. Ich oddech ustał na zawsze. Tymczasem mój mąż świętował na Instagramie ciążę swojej ukochanej.

Dzień przed naszym ślubem mój narzeczony, Alexander Carter, zginął w strasznym wypadku samochodowym. Wszyscy sądzili, że się załamię i oszaleję z rozpaczy. Nie zrobiłam tego. Ani nie płakałam, ani nie urządziłam sceny. Pięć lat później, w luksusowym, topowym hotelu na Manhattanie, wspomniany mężczyzna „wrócił z martwych”. Otwarcie uprawiał miłość z moją przyrodnią siostrę, Marjorie. Bez koszuli i bez wstydu przycisnął ją do kanapy pośrodku otwartego przyjęcia, siłą rozchylając jej nogi i wchodząc w nią bez żadnych hamulców. Jej piskliwe jęki rozcinały powietrze w sali. Sterta zużytych prezerwatyw na podłodze jasno pokazywała, że trwało to już od dłuższego czasu. Nie przestał, gdy zauważył, że stoję tam samotnie. Pchał mocniej, wyrywając z niej jeszcze głośniejsze krzyki, po czym spojrzał na mnie z aroganckim, zadowolonym uśmiechem. „To ty jesteś moją narzeczoną?” Powiedział wyniośle. „Czekałaś na mnie pięć lat?” Prychnął. „Jak bardzo trzeba być zdesperowaną? Taka obsesja jest obrzydliwa. Ale skoro tak mnie kochasz, będę hojny. Możesz zostać moją kochanką. Tytuł pani Carter należy jednak do Marjorie. Poniedziałki, środy i piątki są jej. We wtorki, czwartki i soboty przyjdę do ciebie. Bądź wdzięczna.” Uśmiechnęłam się. „Pomylono mnie z kimś innym.” Alexander nie wiedział, że w noc jego wypadku dostałam nagranie wideo. Nie wiedział też, że podczas gdy on i Marjorie spędzali pięć beztroskich lat w Europie, ja zdążyłam już wyjść za mąż i mam czteroletnią córkę, a mój mąż jest jego wujem, prawdziwą siłą stojącą za rodziną Carterów.