Cała moja rodzina zmusiła mnie, żebym wzięła winę na siebie za moją przybraną siostrę, a mój Alfa powiedział mi: „Siedem lat minie w mgnieniu oka”. Kiedy odsiadywałam za nią wyrok i straciłam dziecko, które nosiłam pod sercem, mój partner Alfa trzymał ją w ramionach i mówił: „Kocham cię”. Po wyjściu na wolność własnymi rękami zerwałam naszą więź dusz i wyjechałam do strefy wojennej. Później, pełen żalu, chwycił mnie za stopy i płakał: „Moja Luno”. Dotknęłam swojego ciężarnego brzucha i powiedziałam: „Wybacz, ale już noszę dziecko twojego starszego brata”.