คอลเลกชันภาพยนตร์ สายเกินไป

เธอโกหก นั่นคือคำพูดของสามีตอนที่ฉันอ้อนวอนให้เขาช่วยชีวิต ตอนตั้งท้องได้ 6 เดือนฉันถูกลักพาตัวไปทำร้ายร่างกายจนสูญเสียลูกของเราไป แต่เขากลับทิ้งฉันไปหาเมียน้อยครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันจึงมอบผลกรรมที่สาสมให้เขา นั่นคือความตายของฉัน ตอนนี้เขาคิดว่าตัวเองได้ฝังศพภรรยาและลูกสาวด้วยมือตัวเองแล้ว แต่ฉันยังมีชีวิตอยู่ และครั้งนี้ฉันจะฝังทุกสิ่งที่เขาหวงแหน

กว่าที่มหาเศรษฐีเรด เวิล จะยอมโอนเงินมัดจำค่าผ่าตัดให้ลูกสาววัย 6 ขวบ แอนนี่ก็จากโลกนี้ไปแล้ว ทีมการเงินส่วนตัวของเขากลับบันทึกยอดเงินนี้เป็นเงินกู้ ในขณะที่แอนนี่อ้อนวอนขอร้องให้เขาอนุมัติการผ่าตัด เรดกลับจ่ายเงิน 200,000 บาทให้ลูกของหญิงอื่น ซ้ำยังด่าทอเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองว่าเป็นพวกจอมโกหก แต่สโลนมีทั้งใบมรณบัตร ภาพจากกล้องวงจรปิดของโรงเรียน และบันทึกทางการเงินที่แสนเลือดเย็นทั้งหมด คลิปวิดีโอแฉ ซีอีโอผู้ทรงอิทธิพลกลายเป็นพ่อเลือดเย็นที่ทำให้ลูกสาวแท้ๆ ต้องตาย

อีธานจับได้เป็นครั้งที่ 99 ว่าแคลร์ ไวท์มอร์ผู้เป็นภรรยาไปนอนกับน้องชายบุญธรรม ชาติก่อนเขาโกรธแค้นจนปล่อยภาพชู้สาวออกไป แต่กลับทำให้เขาต้องเสียทั้งลูก ชีวิตคู่ และครอบครัว สุดท้ายล้มละลายและตายด้วยโรคมะเร็ง เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่ในวันเดิม อีธานกลับตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาเดินหันหลังให้ทุกอย่าง ความรักมันไร้ค่า มีแต่เงินเท่านั้นที่เป็นของจริง ทว่าโนอาห์และแม่พยายามบีบให้เขาฟิวส์ขาด ถึงขั้นไปดึงผู้หญิงที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอดีตอันมืดมนของเขามา หวังจะวางแผนใส่ร้ายเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้อีธานขอแค่ลูกและเงิน เขาจะไม่ยอมให้อภัยเด็ดขาด

ตั้งแต่พี่สาวโอเมก้าช่วยถอนพิษหญ้าหมาป่าให้ฉัน เธอก็เอาบุญคุณนี้มาเป็นข้อต่อรองเพื่อบงการชีวิตฉันทุกเรื่อง รวมไปถึงงานแต่งของฉันด้วย เธอเป็นคนเลือกดอกไม้ ออกแบบธีมงาน แถมยังไปลองชุดแต่งงานกับเจ้าบ่าวของฉัน ซึ่งเขาก็ทำหน้าตาระรื่นเชียวล่ะ ทุกครั้งที่ฉันไม่พอใจ พวกเขาก็จะเอาเรื่องในอดีตมาอุดปากฉันว่า เธอเคยช่วยชีวิตเธอไว้นะ ทำไมต้องทำตัวงี่เง่าเป็นตัวร้ายอยู่เรื่อย? ในเมื่อพวกเขากระหายงานแต่งนี้นัก ก็ไปจับคู่กันซะให้พอเถอะ ฉันขอโยนแหวนทิ้ง กลับคืนสู่ฝูงหมาป่าหลวง และก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ราชินีอัลฟ่าที่เป็นของฉันดีกว่า

ครอบครัวไม่เคยจำวันเกิดฉันได้ วันเกิดอีธานคือจองร้านสเต๊กล่วงหน้าเป็นเดือน วันเกิดโคลอีคือการได้เที่ยวสวนสนุกพร้อมคำอวยพรของแม่ แต่วันที่ 19 กรกฎาคมของฉันกลับถูกมองข้ามเสมอมา ในวันเกิดครบ 18 ปี ฉันแต่งตัวนั่งรอที่โซฟา แต่แม่รีบพาโคลอีไปซ้อมเต้น ส่วนพ่อพาอีธานไปเล่นบาส ฉันอยู่คนเดียวทั้งวัน จึงส่งข้อความบอกครอบครัวว่า “วันนี้หนูอายุ 18 แล้วนะ” แต่ไม่มีใครตอบ กระทั่งหนึ่งทุ่ม ทุกคนกลับมาพร้อมมื้อเย็นจานโปรดของลูกคนอื่น ไม่มีเค้ก ไม่มีเทียน ไม่มีคำอวยพร สำหรับพวกเขาไม่มีอะไรผิดปกติ ทุกคนมีวันเกิด ยกเว้นฉัน แต่วันนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว และถึงเวลาที่ฉันจะเลือกทางเดินชีวิตตัวเองเสียที

ครอบครัวบังคับให้ฉันรับผิดแทนลูกสาวบุญธรรม แม้แต่ เคล อัลฟ่าคู่หมั้นยังบอกให้ทนติดคุกถึง 7 ปี ในวันที่ฉันต้องสูญเสียลูกในท้อง เขากลับกกกอดเธอไว้พร้อมเอ่ยคำรัก เมื่อพ้นโทษ ฉันจึงตัดพันธะสายเลือดด้วยมือตัวเอง แล้วมุ่งสู่เขตร้อนระอุ ทว่าเมื่อเขารู้ความจริงจนทรุดลงแทบเท้าเพื่ออ้อนวอนขอคืนดี ฉันก็ได้แต่ลูบครรภ์ที่กำลังเติบโตแล้วตอบกลับไปว่า สายไปแล้ว... เพราะตอนนี้ฉันกำลังอุ้มท้องลูกของพี่ชายเขา

เจ้าหญิงเผ่าหมาป่าผู้อ่อนแอ เบรนา เติบโตมาภายใต้การคุ้มครองของจาเรนและโคลิน สององครักษ์ฝีมือดีที่ต่างสาบานว่าจะแต่งงานกับเธอเพียงผู้เดียว ทว่าเมื่อเธอโตเป็นผู้ใหญ่ ชายทั้งสองกลับเล่นพิเรนทร์พนันกัน โดยใช้โซอี้ หมาป่าสาวต้อยต่ำมาทดสอบใจเบรนา โซอี้ผู้เต็มไปด้วยความริษยาและแผนร้ายรู้ดีว่าเบรนาแพ้เนยถั่วอย่างรุนแรง แต่กลับจงใจผสมมันลงในเค้กวันเกิด เมื่อเบรนาล้มลงและหายใจไม่ออก จาเรนและโคลินที่ถูกความหยิ่งผยองบังตากลับคิดว่าเธอแกล้งป่วย พวกเขาจับเธอขัง ทำลายเครื่องประดับ และทำร้ายจิตใจเธอจนแหลกสลาย เบรนาที่ใจสลายหนีไปยังดินแดนแวมไพร์ เธอนึกถึงสัญญาหมั้นหมายในวัยเด็กกับมาร์คัส ราชาแวมไพร์ แม้ทั้งสองเผ่าพันธุ์จะเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน แต่มาร์คัสก็ยังคงรักเธอมาตลอด 15 ปี เขารักษาเธอ อ่านความทรงจำของเธอ และสาบานว่าจะแก้แค้นแทนเธอ มาร์คัสส่งการ์ดแต่งงานไปให้จาเรน โคลิน และโซอี้ ขณะที่ทั้งสามคนนำของขวัญชิ้นใหญ่มามอบให้ มาร์คัสก็เรียกเจ้าสาวของเขา เบรนาค่อยๆ เดินมาตามพรมแดง คนทรยศทั้งสามต่างตกตะลึง ผู้หญิงที่พวกเขาเคยหักหลัง บัดนี้ได้กลายเป็นราชินีของคนอื่นไปเสียแล้ว

เอลิซา เด็กสาวลูกครึ่งมนุษย์กับแวมไพร์ เชื่อว่าสามแฝดตระกูลล็อกฮาร์ตคือคนเพียงกลุ่มเดียวที่เธอไว้ใจได้ และยอมแม้กระทั่งละทิ้งความเป็นแวมไพร์เพื่ออยู่กับพวกเขา แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อแอมเบอร์ ลูกสาวของสาวใช้ปรากฏตัว เอลิซาถูกทอดทิ้งและทำให้อับอายซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนในที่สุดเธอตัดสินใจปล่อยมือจากอดีต ย้ายจากโรงเรียนภาคกลางวันสู่ภาคกลางคืน และยอมรับชะตาในฐานะแวมไพร์ เมื่อเธอเลือกเส้นทางใหม่ ชีวิตของทุกคนก็เริ่มเปลี่ยนไป

อวิ๋นหลานหลงรักอวิ๋นเย่า พี่ชายคนโตมาตั้งแต่เด็ก แต่กลับถูกซูถัง สาวใช้ผู้เจ้าเล่ห์ใส่ร้ายจนต้องทนรับความเจ็บปวดจากพี่น้องทั้งห้าครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่อหัวใจแตกสลายจนสิ้นหวัง อวิ๋นหลานจึงตัดสินใจตัดขาดพันธสัญญากับทั้งห้าในงานฉลองวันเกิดอายุครบสิบแปดปี ในที่สุดพวกเขาก็ตาสว่างและพยายามทวงเธอกลับคืนมาแต่ทุกอย่างกลับสายเกินไปเสียแล้ว