Tek kurşun. 4.000 metre. Hedef geldiğini duymadı bile. Ona Silahların Kralı diyorlardı ama bunun bedelini kimse bilmiyordu. Ona madalya takmak istedikleri gün ortadan kayboldu. Şan şöhret istemiyordu. Kanla ödenmiş bir can borcu vardı. Kendi yerine ölen adamın ailesini koruyarak gölgelerde yaşıyordu. Ta ki birileri hayatının en büyük hatasını yapıp korumaya yemin ettiği şeye dokunana dek... Silahların Kralı tüfeğini son bir kez eline alıyor. Emir yok. Ülke yok. Çıkış yolu yok. Sadece kana bulanmış bir aile fotoğrafı ve asla yüksek sesle söylenmemiş bir yemin var.