(พากย์) โลกทั้งใบของฉันคือเธอ

สิรวิชญ์ พ่อใบ้ที่เก็บขยะขาย ได้เก็บทารกที่ถูกทอดทิ้งมาเลี้ยง ตั้งชื่อว่าวาสินี แฟนสาวของเขาไม่พอใจจึงจากไป เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก วาสินีอายุสิบห้าปี ชาติชาย ลูกชายบ้านเศรษฐีรังแกเธอและแย่งสร้อยคอเครื่องรางไป ทำให้ทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บ แม่ของชาติชายไม่ยอมเลิกรา พ่อใบ้คอยปกป้องวาสินี ในที่สุดนายกเทศมนตรีก็ให้เด็กทั้งสองคนไกล่เกลี่ยกัน แต่กลับทำให้ชาติชายผูกใจเจ็บ วันต่อมา ชาติชายพาคนมาดักรอวาสินี ระหว่างที่ผลักกัน ชาติชายตกลงไปในน้ำ วาสินีใช้ความดีตอบแทนความแค้นโดยช่วยเขาขึ้นมา แต่ตัวเองกลับหมดแรงจมลงไปในแม่น้ำ เมื่อพ่อใบ้มาถึงก็สายไปเสียแล้ว เขามองกระเป๋านักเรียนที่ริมแม่น้ำด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง