ภาพยนตร์ขอทาน

นาโอมิ สก็อตต์ เป็นคนรักลับๆ ของเจมส์ ลอยด์ เจมส์ถูกรถชนขณะที่นาโอมิกำลังคลอดลูก ห้าปีต่อมา นาโอมิกลับมาจากต่างประเทศพร้อมกับมีอา ลูกสาวของพวกเขา พวกเขาพบเจมส์แต่งตัวเหมือนขอทานบนถนนและพาเขามาอยู่ด้วย ทั้งสามค่อยๆ แก้ไขความเข้าใจผิดจากอดีต พร้อมกับแก้แค้นคนที่ทำร้ายพวกเขา

บุคคลในตำนานปลอมตัวเป็นขอทานและเดินเตร่ไปตามถนน ลูกสาวคนโตของผู้ปกครองทางการเงินที่มีชื่อเสียงต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคลึกลับ แม้ว่าพ่อของเธอจะเสนอรางวัลก้อนโต แต่ไม่มีผู้เชี่ยวชาญคนใดสามารถรักษาเธอได้ วันหนึ่ง ลูกสาวคนที่สองของผู้ปกครองบังเอิญผ่านป้ายประกาศรางวัลและพบขอทานที่มีชามขาด เธอหย่อนเงินทอนลงในชามของเขา และขอทานซึ่งเห็นความมีน้ำใจของเธอ ก็เสนอที่จะทำให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริง จากนั้นเขาก็พาเธอไปที่บ้านของครอบครัว ผู้ปกครองไม่แน่ใจว่าขอทานจะสามารถรักษาลูกสาวที่ป่วยหนักของเขาได้หรือไม่ แต่ขอทานก็แสดงทักษะที่ยอดเยี่ยมของเขาอย่างใจเย็น และแน่นอนว่า...

หลี่เทียนมิ่งตกอับเป็นขอทานข้างถนน แต่กลับได้พบเซียวเหวิ่นเสวี่ย คุณหนูตระกูลใหญ่ที่ยอมขอเขาแต่งงานและหนีตามกันไปโดยไม่สนครอบครัวคัดค้าน ทว่าเธอไม่รู้เลยว่าแท้จริงเขาคือรัชทายาทต้าเซี่ยที่ถูกองค์ชายรองชิงบัลลังก์ เขาเร่ร่อนจนได้เป็นผู้สืบทอดหมิงหวาง ฝึกวรยุทธ์และวิชาพิษจนกลายเป็นผู้ที่แกร่งและโหดเหี้ยมที่สุด เมื่อข่าวคุณหนูแต่งกับขอทานดังไปทั่วเมือง องค์ชายรองจึงส่งนักฆ่ามาไล่ล่า แต่หลี่เทียนมิ่งเตรียมพร้อมรับมือเพื่อเปิดศึกชิงบัลลังก์และผงาดขึ้นครองแผ่นดินแล้ว!

ฮ่องเต้ทรงมีพระราชโองการ ให้องค์รัชทายาทเลือกพระชายา องค์รัชทายาทหลี่โย่วจึงเปลี่ยนพระนามเป็นไป๋จั่วเหลียง และมุ่งหน้าไปยังเมืองเหอเจียน แต่หาใช่เพื่อเลือกพระชายาใดไม่ เขาไปเพื่อสืบสวนเรื่องการรวบที่ดินอันไม่ชอบธรรม ระหว่างทางเขาถูกลอบปลงพระชนม์ โชคดีมีชาวบ้านนามว่าจางเสี่ยวอวี๋ช่วยชีวิตเอาไว้ ทั้งสองจึงต้องอยู่ร่วมเคียงกันคืนหนึ่ง ก่อนที่จางเสี่ยวอวี๋จะรีบร้อนจากไป ได้ทิ้งสร้อยเงินอันประณีตไว้ องค์รัชทายาทจึงเก็บไว้ และมีรับสั่งให้ออกตามหานาง ฝ่ายจางเสี่ยวอวี๋เมื่อกลับบ้านมาก็พบโจวกุ้ย คหบดีผู้มั่งคั่งมาทวงหนี้สิน เพราะนางยังติดค้างข้าวสาร ดอกเบี้ยทบพูนเป็นแปดร้อยชั่ง ในจวนแทบจะถูกริบ นางคิดจะนำสร้อยเงินไปจำนำ แต่กลับพลั้งพลาดทำหาย เหลืออยู่เพียงตราราชทูตแปลกประหลาดที่ติดมือมาด้วย ครั้นหยิบตราราชทูตใช้กลับถูกโจรขโมยไปเสีย นางจึงเข้าใจผิดคิดว่าขอทานนั้น (ซึ่งแท้จริงคือองค์รัชทายาท) เป็นพวกเดียวกับโจร สุดท้ายไม่มีทางเลือกอื่น เพื่อข้าวสารนางจึงจำใจสมัครเข้าสู่การคัดเลือกเป็นพระชายา ฝ่ายองค์รัชทายาทได้ปลอมตัวเพื่อตรวจการ เห็นเรื่องเลวทรามของผู้ว่าราชการด้วยตาตัวเอง จนเกือบโดนเล่นงาน โชคยังดีได้จางเสี่ยวอวี๋ช่วยเหลือจนรอด ทั้งสองจึงคลายความขุ่นเคือง องค์รัชทายาทเห็นความลำบากของนางก็ทรงสงสารยิ่งนัก ครั้นทราบว่าตระกูลจางถูกกดขี่ จึงเปิดเผยตัวและมุ่งตรงไปยังจวนตระกูลจาง เมื่อไปถึงก็เห็นโจวกุ้ยกำลังลงมือทารุณ องค์รัชทายาทหันไปเห็นตราราชทูตหล่นจากตัวจางเสี่ยวอวี๋ จึงรู้ทันทีว่านางคือผู้หญิงที่เคยอยู่ด้วยกันในคืนนั้นเอง

เมื่อ 15 ปีก่อน มู่อิงพลัดพรากจากมารดาหลี่ซานเหนียงกลางตลาด แล้วถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมของแม่ทัพจูหงอิง 15 ปีต่อมา จูหงอิงขึ้นครองบัลลังก์และแต่งตั้งมู่อิงเป็นท่านอ๋องเจิ้นหนาน พร้อมมีราชโองการให้กลับบ้านเกิดเพื่อสร้างวังและออกตามหาครอบครัว มู่อิงพักอยู่ในจวนเจ้าเมืองฉินกังโดยไม่รู้ว่าแม่เขาหลี่ซานเหนียงเป็นคนรับใช้ในจวนเดียวกัน ทั้งสองเฉียดกันไปมาหลายครั้ง เพื่อการสร้างวัง เรือนของหลี่ซานเหนียงถูกรื้อถอน หลานชายมู่หวูอี้พยายามไล่เธอออกจากเรือนด้วยกำลัง แต่มู่อิงเข้าขัดขวางและในที่สุดได้ยืนยันสายสัมพันธ์จากของแทนใจที่เคยให้ไว้ ทว่ามู่หวูอี้ผู้หวังประจบเจ้าเมืองจึงจับตัวมู่อิงไว้ เจ้าเมืองฉินกังเมื่อรู้ความจริงถึงกับตกใจ รีบเปิดเผยตัวตนของมู่อิงและลงโทษมู่หวูอี้อย่างสาสม หลี่ซานเหนียงและสามีพยายามช่วยมู่อิง จึงไปขอความช่วยเหลือจากไช่อวี้เจินหญิงสาวที่เคยหมั้นหมายกับมู่อิงตั้งแต่เยาว์วัย นางยื่นเงินช่วยเหลือแต่กลับถูกแม่เลี้ยงกับน้องสาวใส่ร้าย บิดาก็เข้าข้างภรรยาใหม่ สุดท้ายนางถูกส่งตัวไปให้กับรองเจ้าเมืองฉินรื่อเซิง มู่อิงรู้ข่าวจึงรีบไปช่วยนางที่จวนไช่ และจัดการลงโทษทุกฝ่าย มู่อิงได้กลับมาอยู่กับหลี่ซานเหนียงและไช่อวี้เจิน ในงานวันเกิดครบ 70 ปีของบิดาหลี่ซานเหนียง นางนำสุราชั้นเลิศที่มู่อิงมอบให้ไปอวยพร แต่กลับถูกดูแคลนเพราะบรรจุภัณฑ์เรียบง่าย พี่สาวทั้งสองยังกล่าวหาว่าเป็นของปลอม บิดาโกรธจัดและตัดขาดกับนาง มู่อิงมาถึงและพาบิดามารดาออกไปจากงาน พร้อมเหล่าขุนนางที่พากันขนของขวัญกลับ บิดาถึงกับสำนึกเสียใจอย่างที่สุด

เจียงเจาหลงรักเสิ่นอวี๋ไป๋มานาน แต่เขากลับใช้นางเป็นเครื่องมือ โดยให้ไปเข้าหาเซี่ยจิ่ง เพื่อทำลายงานแต่งของเขากับซ่งจือเวย หญิงที่เขารักจริง เมื่อเจียงเจารู้ความจริงจึงผิดหวัง และตัดสินใจแต่งงานกับเซี่ยจิ่งจริง ๆ ปล่อยให้เสิ่นอวี๋ไป๋เสียใจทีหลัง

วัศยา คุณหนูผู้งดงามที่สุดแห่งตระกูลโสภิศผู้สูงศักดิ์กำลังอาบน้ำอยู่ แต่แล้วคนรับใช้ก็มารายงานว่าเจอเด็กชายที่เคยช่วยเธอไว้เมื่อหลายปีก่อนแล้ว เพียงแต่ว่าตอนนี้เขากลายเป็นขอทานไปเสียแล้ว วัศยาไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบรุดไปหาเขาทันที และแล้วฉากที่ทำให้ผู้คนต้องตกตะลึงก็เกิดขึ้น ธีรเมศกำลังนั่งขอทานอยู่ริมถนน และถูกอันธพาลเดชาเตะถ้วยของเขาจนกระเด็น แววตาของธีรเมศพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชา เขาคิดในใจ 'กล้ามาหาเรื่องพญายมอย่างข้างั้นรึ คิดจะตายรึไง' และคิดจะวางยาพิษเดชาทันที แต่แล้ววัศยาก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างงดงาม พร้อมกับคุกเข่าขอธีรเมศแต่งงานกลางถนน ธีรเมศเห็นว่าวัศยาทั้งงดงามและยังรู้จักทดแทนบุญคุณ จึงตอบตกลงเธอและกลับไปที่ตระกูลโสภิศพร้อมกัน แต่ผลคือคนในตระกูลโสภิศโกรธมาก พวกเขาคิดว่าการที่คุณหนูสูงศักดิ์อย่างวัศยาแต่งงานกับขอทานเป็นการขายขี้หน้าตระกูล จึงให้วัศยาเลือกสองทาง คือทิ้งหลี่เทียนมิ่ง หรือไม่ก็ไสหัวออกจากตระกูลโสภิศไป ธีรเมศจึงกล่าวว่า "ถ้าข้ากับภรรยาของข้าออกจากตระกูลโสภิศไปเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นตระกูลโสภิศจะต้องเสียใจ..."

ฮ่องเต้ทรงมีพระราชโองการ ให้องค์รัชทายาทเลือกพระชายา องค์รัชทายาทหลี่โย่วจึงเปลี่ยนพระนามเป็นไป๋จั่วเหลียง และมุ่งหน้าไปยังเมืองเหอเจียน แต่หาใช่เพื่อเลือกพระชายาใดไม่ เขาไปเพื่อสืบสวนเรื่องการรวบที่ดินอันไม่ชอบธรรม ระหว่างทางเขาถูกลอบปลงพระชนม์ โชคดีมีชาวบ้านนามว่าจางเสี่ยวอวี๋ช่วยชีวิตเอาไว้ ทั้งสองจึงต้องอยู่ร่วมเคียงกันคืนหนึ่ง ก่อนที่จางเสี่ยวอวี๋จะรีบร้อนจากไป ได้ทิ้งสร้อยเงินอันประณีตไว้ องค์รัชทายาทจึงเก็บไว้ และมีรับสั่งให้ออกตามหานาง ฝ่ายจางเสี่ยวอวี๋เมื่อกลับบ้านมาก็พบโจวกุ้ย คหบดีผู้มั่งคั่งมาทวงหนี้สิน เพราะนางยังติดค้างข้าวสาร ดอกเบี้ยทบพูนเป็นแปดร้อยชั่ง ในจวนแทบจะถูกริบ นางคิดจะนำสร้อยเงินไปจำนำ แต่กลับพลั้งพลาดทำหาย เหลืออยู่เพียงตราราชทูตแปลกประหลาดที่ติดมือมาด้วย ครั้นหยิบตราราชทูตใช้กลับถูกโจรขโมยไปเสีย นางจึงเข้าใจผิดคิดว่าขอทานนั้น (ซึ่งแท้จริงคือองค์รัชทายาท) เป็นพวกเดียวกับโจร สุดท้ายไม่มีทางเลือกอื่น เพื่อข้าวสารนางจึงจำใจสมัครเข้าสู่การคัดเลือกเป็นพระชายา ฝ่ายองค์รัชทายาทได้ปลอมตัวเพื่อตรวจการ เห็นเรื่องเลวทรามของผู้ว่าราชการด้วยตาตัวเอง จนเกือบโดนเล่นงาน โชคยังดีได้จางเสี่ยวอวี๋ช่วยเหลือจนรอด ทั้งสองจึงคลายความขุ่นเคือง องค์รัชทายาทเห็นความลำบากของนางก็ทรงสงสารยิ่งนัก ครั้นทราบว่าตระกูลจางถูกกดขี่ จึงเปิดเผยตัวและมุ่งตรงไปยังจวนตระกูลจาง เมื่อไปถึงก็เห็นโจวกุ้ยกำลังลงมือทารุณ องค์รัชทายาทหันไปเห็นตราราชทูตหล่นจากตัวจางเสี่ยวอวี๋ จึงรู้ทันทีว่านางคือผู้หญิงที่เคยอยู่ด้วยกันในคืนนั้นเอง

เมื่อ 15 ปีก่อน มู่อิงพลัดพรากจากมารดาหลี่ซานเหนียงกลางตลาด แล้วถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมของแม่ทัพจูหงอิง 15 ปีต่อมา จูหงอิงขึ้นครองบัลลังก์และแต่งตั้งมู่อิงเป็นท่านอ๋องเจิ้นหนาน พร้อมมีราชโองการให้กลับบ้านเกิดเพื่อสร้างวังและออกตามหาครอบครัว มู่อิงพักอยู่ในจวนเจ้าเมืองฉินกังโดยไม่รู้ว่าแม่เขาหลี่ซานเหนียงเป็นคนรับใช้ในจวนเดียวกัน ทั้งสองเฉียดกันไปมาหลายครั้ง เพื่อการสร้างวัง เรือนของหลี่ซานเหนียงถูกรื้อถอน หลานชายมู่หวูอี้พยายามไล่เธอออกจากเรือนด้วยกำลัง แต่มู่อิงเข้าขัดขวางและในที่สุดได้ยืนยันสายสัมพันธ์จากของแทนใจที่เคยให้ไว้ ทว่ามู่หวูอี้ผู้หวังประจบเจ้าเมืองจึงจับตัวมู่อิงไว้ เจ้าเมืองฉินกังเมื่อรู้ความจริงถึงกับตกใจ รีบเปิดเผยตัวตนของมู่อิงและลงโทษมู่หวูอี้อย่างสาสม หลี่ซานเหนียงและสามีพยายามช่วยมู่อิง จึงไปขอความช่วยเหลือจากไช่อวี้เจินหญิงสาวที่เคยหมั้นหมายกับมู่อิงตั้งแต่เยาว์วัย นางยื่นเงินช่วยเหลือแต่กลับถูกแม่เลี้ยงกับน้องสาวใส่ร้าย บิดาก็เข้าข้างภรรยาใหม่ สุดท้ายนางถูกส่งตัวไปให้กับรองเจ้าเมืองฉินรื่อเซิง มู่อิงรู้ข่าวจึงรีบไปช่วยนางที่จวนไช่ และจัดการลงโทษทุกฝ่าย มู่อิงได้กลับมาอยู่กับหลี่ซานเหนียงและไช่อวี้เจิน ในงานวันเกิดครบ 70 ปีของบิดาหลี่ซานเหนียง นางนำสุราชั้นเลิศที่มู่อิงมอบให้ไปอวยพร แต่กลับถูกดูแคลนเพราะบรรจุภัณฑ์เรียบง่าย พี่สาวทั้งสองยังกล่าวหาว่าเป็นของปลอม บิดาโกรธจัดและตัดขาดกับนาง มู่อิงมาถึงและพาบิดามารดาออกไปจากงาน พร้อมเหล่าขุนนางที่พากันขนของขวัญกลับ บิดาถึงกับสำนึกเสียใจอย่างที่สุด